52 procent polskich internautów, którzy odpowiedzieli na ankietę Polish World, chciałoby robić zakupy poprzez Internet
Wiek paradoksu
Jeden z moich znajomych pracujący dla wielkiej transnarodowej korporacji opowiadał mi niedawno, jak to będąc wysłany przez swą wielką kompanię z zadaniem kierowania jej regionalnym posterunkiem nie mógł wśród jego pracowników zmienić jednego przyzwyczajenia. Mianowicie, nie mogli się oni przestawić, że praca nie koniecznie musi się kończyć o godzinie 15 (zaczynali o 7 rano). Przekonywał, że w dzisiejszych czasach bezsensem jest ustanawianie sztywnych ośmiogodzinnych ram dla czasu pracy- przecież organizacje rozliczają nas zadań, które trudno takimi ramami objąć. Nie dodawał już jednak, że w praktyce prowadzi to do tego, że dzisiaj coraz więcej czasu spędzamy w miejscu pracy. Charles Handy autor książki "Wiek paradoksu - w poszukiwaniu sensu przyszłości". mógłby mu odpowiedzieć, że "życie musi oferować coś więcej niż bycie trybem w czyjejś, Bóg wie dokąd pędzącej maszynie". W swojej książce ten irlandzki pisarz, ekonomista, nauczyciel akademicki stawia tezę, że w dzisiejszej rzeczywistości łatwo się zatracić i próbuje wskazać drogę wyjścia z tej sytuacji.
Na początku stawia tezę, że tak naprawdę my jako ludzkość nie jesteśmy w miejscu, w którym tak naprawdę chcielibyśmy być. Opisuje szereg paradoksów, aby - jak pisze - znaleźć punkt wyjścia do rozpoczęcia leczenia. Według niego sytuacja nie jest beznadziejna i można znaleźć w dzisiejszym świecie swoje miejsce, realizować własne cele - zarówno w życiu zawodowym, jak i rodzinie.
"Wiek paradoksu", to pozycja, którą trudno sztywno sklasyfikować tematycznie, podejmująca tematy z pogranicza filozofii, psychologii i zarządzania. Być może po jej przeczytaniu, mój znajomy z wielkiej transnarodwej korporacji, inaczej spojrzałby na pracowników z jej regionalnego oddziału.
M.J.
Charles Handy
Wiek paradoksu
Dom Wydawniczy ABC
Tajemnice historii
Historia może być fascynująca. Być może niektórym prawdę tę zdołali obrzydzić w szkole nauczyciele historii na tyle skutecznie, że po skończeniu edukacji nigdy nie kupili czy nawet nie sięgnęli po książkę podejmującą taką tematykę. Książka "Wielkie zagadki przeszłości" ma szansę zainteresować nie tylko osoby rozmiłowane w historii, a nawet tych, którzy lubią powtarzać za Alfredem Jarry zdanie: "Historia uczy jednego, że jeszcze nigdy nikogo historii nie nauczyła".
"Wielkie zagadki przeszłości" to zbiór 91 esejów poświęconych różnym wydarzeniom z różnych epok, które łączy element aury tajemniczości, zagadkowości czy wręcz sensacyjności. Całość podzielono tematycznie na siedem części. I tak w rozdziale "Zaginać bez śladu" możemy się dowiedzieć np. o losach skarbów III Rzeszy czy Roula Wallenberga.
W innym rozdziale możemy prześledzić losy tajemniczych postaci, takich jak: Lawrence z Arabii czy Rasputin. W rozdziale "Pół legendy, pół prawdy" historycy próbują odpowiedzieć jak wiele z rzeczywistością historyczną mają wspólnego np. legenda o królu Arturze, przygody Robin Hooda czy Wilhelm Tella.
O tragedii "Titanica", czy powodach ataku generała Custera na Indian pod Little Bighorn możemy przeczytać w rozdziale "Fatalne pomyłki".
Tytuły rozdziałów: "Śmierć w nie wyjaśnionych okolicznościach", "Winny czy niewinny" czy "Pytania bez odpowiedzi" już same brzmią interesująco, oferując zresztą ciekawą lekturę.
Niewątpliwą zaletą tej pozycji jest także to, że została ładnie wydana, a podejmowane tematy wzbogacono wieloma ilustracjami.
M.J.
Wielkie zagadki przeszłości
Przegląd Reader's Digest
|
